Υπέροχο Τίποτα

Είναι αυτή η παγωνιά που ζεσταίνει
Το πρωινό μετά τη γιορτή
Τ´αλλόκοτο βλέμμα σου που δε με χορταίνει
Κι η λέξη που κρατάς για το τέλος εσύ

Υπέροχο τίποτα η ανάσα σου ζαλίζει
Μα πάνω σου κρατιέμαι ζωντανός
Υπέροχο τίποτα η γλώσσα σου με σκίζει
Αφήνοντας σημάδια που δε σβήνει ο καιρός

Γιάννης Αγγελάκας, Υπέροχο Τίποτα (1993)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.